|
|
|
Synonimy:
|
’Werte’, 'Madame Verté’, 'M-me Verte’, 'Besi de Caën’
|
|
Pochodzenie:
|
Belgia (Saint-Josse-ten-Noode koło Brukseli); wyhodowana z nasion w latach 1810–1820 przez pomologa Keversa i nazwana na cześć jego zamężnej siostry
|
|
Drzewo/Wzrost:
|
Wzrost średnio silny. Tworzy koronę przejrzystą, dobrze doświetloną, o wzniesionym pokroju i ciemnozielonym ulistnieniu. Rośnie zdrowo i tworzy trwałe pędy
|
|
Zapylacze:
|
Odmiana obcopylna. Dobrymi zapylaczami są m.in.: 'Bera Bosca’, 'Bera Hardy’, 'Bonkreta Williamsa’, 'Hardenpont Zimowa’, 'Komisówka’, 'Szarneza’, 'Tongrówka’ oraz 'Faworytka’ (’Clapp’s Favorite’)
|
|
Owocowanie:
|
Plonowanie bardzo obfite, coroczne i wysoce niezawodne. Przy wybitnie obfitym zawiązaniu owoce wykazują tendencję do drobnienia.
|
|
Owoc kształt, wielkość, wybarwienie:
|
Owoce średniej wielkości do dużych, tępogruszkowate, jajowate lub spłaszczone. Skórka gruba, szorstka, matowa, zielonkawo-żółta do brudnożółtej z delikatnym rumieńcem oraz silnym, złocistobrązowym ordzawieniem.
|
|
Owoc – miąższ:
|
Kremowobiały do delikatnie żółtawego, zwięzły, masłowy, wybitnie soczysty i rozpływający się w ustach. Smak bardzo słodki, bogaty, z wyraźnie wyczuwalną, szlachetną nutą cynamonowo-korzenną.
|
|
Dojrzałość zbiorcza:
|
Druga połowa października (najczęściej połowa miesiąca). Dojrzałość konsumpcyjna od listopada do stycznia lub lutego; owoce wymagają dojrzenia poprzewozowego i leżakowania w chłodnym pomieszczeniu
|
|
Przeznaczenie:
|
Wytrawna zimowa odmiana deserowa do bezpośredniego spożycia, przetwórstwa (soki, kompoty, przetwory), do ogrodu przydomowego.
|
|
Podatność na choroby:
|
Bardzo niska; odmiana cechuje się ogólnie wysoką zdrowotnością i odpornością fizjologiczną. Wysoka tolerancja i odporność na parcha gruszy (Venturia pirina).
|
|
Wytrzymałość na mróz:
|
Wysoka; drewno oraz pąki pędowe i kwiatowe dobrze znoszą spadki temperatur.
|
|
Podkładka:
|
Pigwa S
|
|
Status EKO:
|
CAC, produkt rolnictwa ekologicznego
|
